مظلوم‌نمایی ابزاری برای بهائیت !

چهارشنبه, 22 فروردين 1397 ساعت 09:18 نوشته شده توسط  اندازه قلم کاهش اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

بهائیت در ایران : از همان سالهای اولیه پیدایش جریان انحرافی و ضاله بهائیت ابزاری با عنوان مظلوم نمائی در بهائیت مورد استفاده بوده است . به حرکت علی محمد باب و رفتار او در همان سالهای اولیه ادعای بابیتش دقت کنید . رفتاری با پیش زمینه هائی از مظلومیت در حرکات او مشاهده خواهید کرد . نمونه آنرا میتوان از توبه های چند باره او مشاهده کرد . او بعد از اولین ادعا در حضور علما توبه کرد و با لعنت فرستادن به کسانی که که را باب نامیدند اظهار توبه نمود در همین رفتار او هم نوعی مظلومیت وجود داشت . بنابر اهمیت این ابقزار بود که جناب بهاءالله هم بعد از علی محمد این ابزار را مناسب توسعه به اصطلاح امرز دانست و بیان کرد " هر چه مظلومتر بمانید بهتر است "

البته نگاه جامعه ایران زمان تولد جریان بابیت و بهائیت و اینکه این جامعه بر اساس نوعی نگاه به وقایع تاریخی خود را حامی مظلوم میدانست و بر اساس آموزه های اعتقادی اسلام موظف به حمایت از مظلوم بود هم در اتخاذ این تدبیر باب و بها بی تاثیر نبوده است . حالا بعد از گذشت بیش از 170 سال از آن ادعا  یکی از کانال‌های تشکیلات بهائیت، با انتشار مقاله‌ای، به بررسی تأثیر «شیوه‌ی مظلوم‌نمایی» در تبلیغ بهائیت پرداخته است . سیاست خصمانه‌ای که به اذعان نویسنده، با بزرگ‌نمایی تشکیلات بهائیت، نه تنها توانسته حس ترحم مردم را نسبت به این فرقه جلب کند، بلکه توانسته قدرت چانه‌زنی بهائیت را در مجامع بین المللی افزایش دهد.

در این مقاله که در شبکه‌های وابسته به تشکیلات بهائیت با عنوان «نگاهی به نتایج پروژه دستگیری یاران ایران: رشد و انسجام بیشتر در جامعه بهائی» به انتشار درآمده ، به بررسی تأثیر به کارگیری این سیاست در بهائیت، پرداخته شده است . در بخش‌هایی از این مقاله آمده است: «یاران ایران دَه سال قبل دستگیر شدند... بیت العدل اعظم از همان ابتدا، این اقدام را که ناشی از غفلت مسئولین معرفی کردند، (و این دستگیری را) "جزئی از نقشه الهی" و "ممد تأسیس مدنیت ملکوتی شمردند و بهائیان ایران را تشویق کردند که در کمال حکمت به انجام وظایف روحانی خود ادامه دهند. پیشرفت‌هایی که در رابطه با جامعه بهائی ایران بعد از دستگیری اعضای یاران و بسیاری از دیگر بهائیان ایران به دست آمده است، تنها شامل جلب حمایت گروه‌های مختلف سیاسی، مدنی، دینی و فرهنگی در دفاع از حقوق بهائیان و نیز افزایش چشم‌گیر تازه‌بهائیان و همچنین شناخته‌تر شدن جایگاه جامعه بهائی ایران نبوده است، بلکه به فرموده بیت العدل اعظم از جمله مواهب گران‌بهایی که به برکت این استقامت سازنده نصیب جامعه‌ی جهانی بهائی شده، تأسیس شبکه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای چشم‌گیر از دفاتر مخصوص در سطح ملّی می‌باشد که به طور سیستماتیک با دولت‌ها و سازمان‌های جامعه‌ی مدنی رابطه برقرار ساخته است».(1)
اما در بررسی
 این استراتژی خصمانه‌ی تشکیلات بهائیت، لازم است تا نکاتی را با یکدیگر مرور کنیم.
نکته اول: در ابتدا باید پرسید که به راستی چه تعداد بهائی زندانی در ایران وجود دارد که تشکیلات بهائیت، به برجسته‌سازی محکومیت آن‌ها می‌پردازد؟! به اعتراف سایت آئین بهائی (تنها سایت رسمی تشکیلات بهائیت در ایران)، تعداد بهائیان زندانی در ایران (که البته ممکن است مرتکب انواع جرایم شده باشند)، به حدود 90 نفر می‌رسد(2) رقمی که با توجه به جمعیت سیصدهزار نفری که تشکیلات بهائیت برای پیروان خود اعلام کرده، اگر درصدگیری شود، تقریباً معادل هیچ است!
بنابراین روشن است که بر خلاف ادعای تشکیلات بهائیت، هیچ فرد بهائی به صِرف داشتن عقیده در ایران زندانی نیست؛ چرا که اگر چنین بود، اینک می‌بایست تنها سیصدهزار زندانی بهائی داشتیم؛ حال آن‌که تعداد کل زندانیان کشور، دویست و چهل هزار نفر است(3)نکته دوم: در هر صورت تشکیلات بهائیت، بازی دو سر بردی را در ایران به نفع خود شروع کرده است. به این صورت که اگر با تبلیغات ضد دین و ضد قانونی و ضد انقلابی‌اش برخورد نشود، که یک گام به هدف خود در برقراری حکومت بهائی نزدیک‌تر خواهد شد (4) و اگر با آن مقابله شود از طریق مظلوم نمایی، به امتیازگیری در مجامع بین المللی و تبلیغات گسترده‌تر خود با چاشنی نقض حقوق بشر، بهره خواهد گرفت.
نکته سوم: گویا تشکیلات بهائیت دریافته است که با استفاده از شیوه‌ی مظلوم نمایی، می‌تواند هرچه بیشتر احساسات انسان‌دوستانه و حس ترحم مردم را نسبت به خود جلب کند تا از این طریق، هم اسمش در رسانه‌ها بیشتر مطرح شود و هم قدرت چانه زنی‌اش در مجامع بین المللی را افزایش دهد.
بنابراین، تشکیلات بهائیت تلاش نموده
 تا با زندانی شدن هر بهائی در ایران (به هر جرمی که باشد)، پله‌های نردبان تبلیغاتی خود را افزایش دهد و اینک پس از آزادی سرکردگان مجرم خود، جشن این سیاست خصمانه‌ی خود را می‌گیرد.

پی‌نوشت:
1-کانال تلگرامی وابسته به تشکیلات بهائیت، به نقل از: پیام‌های نهاد رهبری بهائیت (بیت العدل)، مورخ: 14 می 2008، 19 می 2008، 3 جون 2008، رضوان 2013.
2-سایت آئین بهائی، در خلال مقاله‌ای که به مناسبت تصویب قطعنامه‌ی کنگره‌ی آمریکا با حمایت 32 سناتور، به انتشار درآورد، وجود
 این تعداد زندانی وابسته به خود را اعلام کرد.
3- خبرگزاری تسنیم، تیتر خبر: تعداد زندانیان کشور به
۲۴۰ هزار نفر رسید، مورخ: 1396/3/31، کلیک کنید...(link is external)
4- جهت آشنایی بیشتر، مراجعه کنید به سایت: بهائی پژوهی، مقاله‌ی:
 آیا بهائیت سکولار است؟

 

 

خواندن : 42 دفعه
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

معرفی رهبران بهائیت

  • زرین تاج قزوینی

     

    زرین تاج قزوینی (فاطمه یا ام السلمه) مشهور به طاهره قُرهالعَین یا طاهره بَرَغانی (زاده 1228 قمری برابر با 1823 میلادی در قزوین - درگذشته 1268 قمری برابر با 1850 میلادی).

     

    ادامه مطلب...
  • شوقي افندي

    شوقي افندي ملقب به شوقي رباني (1314-1377/1336ش) فرزند ارشد دختر عبدالبهاء بود که بنا به وصيت وي، در رساله اي موسوم به الواح و وصايا به جانشيني وي منصوب شده بود.

    ادامه مطلب...
  • علی محمد باب

    علی محمد باب شیرازی، موسس بابیت است. او شاگرد سید کاظم رشتی بود که با بهره گیری از افکار شیخیه، ادعای بابیت، امامت، خدایی و … کرد و در آخر توبه نامه نوشت و خود را هیچ دانست.

    ادامه مطلب...
  • سید کاظم رشتی

    سيد كاظم رشتي بن سيد قاسم بن سيدحبيب از سادات حسيني مدينه ، زبده ترين شاگرد شيخ احمد احسائي بود که پس از مرگ شيخ رهبري  شيخيه را برعهده گرفت.

    ادامه مطلب...
  • عباس افندی (عبدالبهاء)

    عباس افندي (1260-1340) ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد.

    ادامه مطلب...

مبارزان با بهائیت

cache/resized/ccaca808332350bd352314a8e6bdb7dd.jpg
یکی از حوادث مهم زندگی آیت الله بروجردی تقارن سال
cache/resized/a2c88199bdee2998adc4f97d46fdb662.jpg
ملا محمد سعید بارفروشی معروف به سعید العلما یکی